POMOC PEDAGOGICZNA - Zespół Szkolno-Przedszkolny w Dobrej

Przejdź do treści

Menu główne:

POMOC PEDAGOGICZNA

O SZKOLE
Istotą pomocy psychologiczno-pedagogicznej udzielanej uczniom w szkole jest:
  • rozpoznawanie i zaspokajanie ich indywidualnych potrzeb rozwojowych i edukacyjnych,
  • rozpoznawanie ich indywidualnych możliwości psychofizycznych, wynikających ze specjalnych potrzeb edukacyjnych
    (specyficzne trudności w uczeniu się, niedostosowanie społeczne, szczególne uzdolnienia, niepełnosprawność).


Formy pomocy psychologiczno-pedagogicznej udzielane w szkole:
  • zajęcia dydaktyczno-wyrównawcze
  • zajęcia korekcyjno-kompensacyjne
  • zajęcia terapeutyczne
  • zajęcia rewalidacyjne
  • zajęcia logopedyczne
  • zajęcia rozwijające uzdolnienia
  • nauczanie indywidualne
  • porady, konsultacje

Pomocy psychologiczno-pedagogicznej udzielają nauczyciele, wychowawcy oraz specjaliści
(psycholodzy, pedagodzy, logopedzi, doradcy zawodowi i terapeuci pedagogiczni).
Korzystanie z pomocy psychologiczno-pedagogicznej w szkole jest dobrowolne i nieodpłatne.
Udzielana jest ona uczniom przede wszystkim w trakcie bieżącej pracy z nimi.

Lista osób mogących udzielać uczniom w szkole pomocy psychologiczno-pedagogicznej nie ma charakteru zamkniętego.
W zależności od potrzeb mogą jej udzielać również inni specjaliści. Pomoc jest dostosowywana do realnych potrzeb.
PEDAGOG SZKOLNY
SZKOŁA PODSTAWOWA
mgr Anna Michalak
poniedziałek  8.00 - 11.00
wtorek  8.00 - 11.00
środa  11.30 - 14.30
czwartek  8.00 - 10.00
piątek  8.00 - 10.00

GIMNAZJUM
mgr Ewa Kubiak
poniedziałek  8.00 - 11.00
wtorek  10.00 - 11.00 i 13.00 - 14.00
środa  11.00 - 13.30
czwartek  11.00 - 13.30
piątek  11.00 - 13.00
ZADANIA PEDAGOGA SZKOLNEGO:
  • prowadzenie badań i działań diagnostycznych uczniów, w tym diagnozowanie indywidualnych potrzeb rozwojowych, edukacyjnych oraz możliwości psychofizycznych uczniów w celu określenia przyczyn niepowodzeń edukacyjnych oraz wspierania mocnych stron uczniów;
  • diagnozowanie sytuacji wychowawczych w celu rozwiązywania problemów oraz wspierania rozwoju uczniów;
  • udzielanie pomocy psychologiczno-pedagogicznej w formach odpowiednich do rozpoznanych potrzeb;
  • podejmowanie działań z zakresu profilaktyki uzależnień i innych problemów dzieci i młodzieży;
  • minimalizowanie skutków zaburzeń rozwojowych, zapobieganie zaburzeniom zachowania i inicjowanie różnych form pomocy w środowisku szkolnym i pozaszkolnym uczniów;
  • inicjowanie i prowadzenie działań mediacyjnych i interwencyjnych w sytuacjach kryzysowych;
  • pomoc uczniom w ich problemach;
  • pomoc rodzicom i nauczycielom w rozpoznawaniu i rozwijaniu indywidualnych możliwości i uzdolnień uczniów;
  • wspieranie nauczycieli, wychowawców i innych specjalistów w udzielaniu pomocy psychologiczno-pedagogicznej;
  • współpraca z poradnią psychologiczno-pedagogiczną;
  • czuwanie, aby wskazane w opiniach i orzeczeniach PPP zalecenia dotyczące pracy i postępowania z dzieckiem były respektowane przez nauczycieli (jeśli zalecenia są sformułowane zbyt ogólnikowo, pedagog na podstawie diagnozy precyzuje je i przedstawia uczącym).

PEDAGOG ZADANIA REALIZUJE POPRZEZ:
Indywidualne rozmowy z uczniami, rodzicami, nauczycielami; spotkania z zespołami klasowymi;
prowadzenie zajęć dotyczących integracji zespołów klasowych, zapoznania uczniów z prawami, itp.
W celu pomocy uczniom, rodzicom czy rodzinie, pedagog współpracuje z instytucjami wspomagającymi pracę szkoły,
np. Gminnym Ośrodkiem Pomocy Społecznej, Poradnią Psychologiczno-Pedagogiczną, kuratorami sądowymi, Policją.

UCZNIU:
  • CHCESZ POROZMAWIAĆ O SWOICH PROBLEMACH?
  • NIE POTRAFISZ POROZUMIEĆ SIĘ Z KOLEGAMI?
  • MASZ TRUDNOŚCI Z NAUKĄ?
  • POTRZEBUJESZ POMOCY?

RODZICE:
  • NIEPOKOI WAS ZACHOWANIE DZIECKA?
  • CHCECIE POROZMAWIAĆ O DZIECKU I WASZYCH Z NIM RELACJACH?
  • MACIE PAŃSTWO PYTANIA DOTYCZĄCE WYNIKÓW W NAUCE DZIECKA I JEGO FUNKCJONOWANIA W SZKOLE?
  • POTRZEBUJECIE WSPARCIA W PROCESIE WYCHOWANIA?
  • SZUKACIE POMOCY?      PEDAGOG ZAPRASZA - POSTARA SIĘ POMÓC.
KAMPANIA "ZACHOWAJ TRZEŹWY UMYSŁ"
Nasza szkoła każdego roku uczestniczy w ogólnopolskiej kampanii "Zachowaj Trzeźwy Umysł". Kampania skierowana jest głównie do dzieci i młodzieży oraz rodziców i grona pedagogicznego. Co roku kampania ma inne hasło przewodnie.

Organizatorzy corocznych kampanii chcą uświadomić młodym ludziom, jak działa mózg i jakie szkody mogą w nim poczynić papierosy, narkotyki i alkohol. Założone cele są realizowane podczas zajęć z wychowawcami oraz na wybranych lekcjach biologii i przyrody. Organizatorzy kampanii przygotowują wiele konkursów indywidualnych dla uczniów oraz zespołowych dla klas i świetlic. Każdego roku nasi uczniowie chętnie biorą w nich udział i zdobywają nagrody. Inicjatorem włączenia naszej gminy do kampanii jest GKRPA w Dobrej, która jest głównym koordynatorem realizowanych przedsięwzięć.

Dla rodziców organizatorzy kampanii przygotowują ciekawe ulotki z praktycznymi poradami, jak w mądry i przemyślany, sposób rozmawiać z dziećmi na ważne tematy. Narkotyki, używki, dopalacze są coraz łatwiej dostępne i wyglądają niegroźnie, dlatego tak ważna jest świadomość rodziców, rozmowa z dziećmi i obserwowanie ich zachowań. Wszystkie materiały dla rodziców opracowane są w formie ulotek i dostępne u pedagoga szkolnego.

LATERALIZACJA
W rozwoju dziecka ważnym elementem jest prawidłowy przebieg procesu lateralizacji, który polega na dominacji stronnej w obrębie oka, ręki oraz nogi. Prawidłowe są dominacje prawostronne i lewostronne. Niekorzystna jest lateralizacja skrzyżowana obejmująca: lewoboczność - praworęczność - lewonożność  lub prawoboczność - leworęczność - prawonożność. Niekorzystna jest również lateralizacja nieustalona, czyli brak dominacji, charakteryzującej się obniżeniem sprawności obu rąk.
Dzieci z zaburzeniami lateralizacji popełniają najczęściej błędy:
w pisaniu:
- mylenie liter o podobnych kształtach, ale o innym położeniu i kierunku: b-d, p-b, u-n, w-m;
- zmiana kolejności liter, ich przestawianie, błędne odtwarzanie;
- może wystąpić pismo lustrzane;
- zniekształcenia graficznej strony pisma.
w czytaniu:
- przestawianie liter i cząstek wyrazowych;
- zmiana kolejności liter, sylab i wyrazów;
- opuszczanie całego wiersza;
- wolne tempo czytania (szczególnie przy lewooczności - pismo ma kierunek od lewej do prawej, prawe oko powinno "prowadzić");
- kłopoty ze zrozumieniem sensu czytanego tekstu ze względu na odwracanie porządku liter.
w rysowaniu:
- częste zmiany kierunku w rysunkach;
- błędny kierunek odwzorowywania - od prawej ku lewej.
inne trudności:
- trudności w nauce geografii, geometrii;
- niepowodzenia na lekcjach wf ze względu na słabą orientację w schemacie własnego ciała, błędne rozumienie instrukcji ćwiczeń.

Z wiekiem  maleje liczba dzieci wykazujących lateralizację osłabioną. U części z nich oburęczność jest zjawiskiem przejściowym, są jednak i takie, które pozostają oburęcznymi do końca życia. Dzieci z opóźnioną i osłabioną lateralizacją wykazują nieraz w pierwszych latach życia tendencję do częstego używania ręki lewej, później natomiast  stają się praworęcznymi. Mówimy tutaj o dominacji zmiennej.
Zaburzenia procesu lateralizacji są zbyt różnorodne i złożone, aby można je było sprowadzać tylko do problemu leworęczności.
Upraszczanie takie jest niesłuszne i w praktyce nieuzasadnione. Szczegółowe badania naukowe wykazują, iż dominacja skrzyżowana, osłabiona oraz zmienna wiąże się o wiele częściej z różnego typu zaburzeniami niż wyraźna leworęczność występująca na tle ogólnej lewostronności dziecka. U dziecka leworęcznego z wczesną, silną i jednorodną lateralizacją występuje bowiem jedynie odwrócenie dominacji w obrębie półkul, u dzieci oburęcznych natomiast mamy do czynienia z brakiem dominacji lub konfliktem dominacji. Konflikt taki zaznacza się również w dominacji skrzyżowanej.

Dziecko leworęczne znajduje się zazwyczaj w sytuacji o wiele trudniejszej niż jego praworęczni rówieśnicy. Szczególnie początki nauki szkolnej, przede wszystkim zaś początki nauki pisania bywają bardzo trudne, a nawet szokujące. Dzieci leworęczne nie różnią się pod względem sprawności intelektualnej od dzieci praworęcznych, mimo to częściej  napotykają na trudności w szkole. Zaburzenia stwierdzone u dzieci lewostronnych uznaje się za skutek zmuszania ich do posługiwania się prawą ręką, co wywołuje konflikt odbierany przez półkulę mózgową nie dominującą. U dzieci powstają wówczas wtórne zaburzenia nerwicowe i motywacyjne. Dlatego sprawą niezmiernie ważną jest "wybór ręki", którą dziecko leworęczne  ma pisać.

Wskazówki dla rodziców:
- Zwróćmy uwagę, którą ręką dziecko myje zęby, czesze się, rysuje, trzyma łyżkę, sięga po zabawki na najwyższej półce.
- Dziecko "faworyzujące" lewą rękę powinno przed rozpoczęciem nauki w szkole zostać przebadane przez psychologa, który określi, czy faktycznie jest leworęczne, jeśli tak, trzeba zaakceptować jego leworęczność.
- Najprostszy sposób ustalenia dominacji to przeprowadzenie testu składającego się z kilku poleceń, które dziecko musi wykonać:
ustalenie dominacji ręki: nawlekanie koralików na drucik - 30 sztuk, obrysowywanie szablonu koła;
ustalenie dominacji oka: zaglądanie do butelki (z ciemnego szkła), zaglądanie przez dziurkę od klucza;
ustalenie dominacji nogi: skakanie na jednej nodze, kopanie piłki.

Jeżeli badania nasze wykażą, że dziecko jest leworęczne to:
- ustawmy lampę z prawej strony biurka, cień ręki nie będzie utrudniał pisania,
- dopilnujmy, by w szkole dziecko siedziało w środkowym rzędzie, gdzie światło jest najbardziej rozproszone,
- dziecko powinno zajmować miejsce z lewej strony ławki, by nie przeszkadzać w pisaniu praworęcznemu koledze,
- nauczmy je, jak układać zeszyt, aby nie zasłaniało sobie pisanego tekstu i nie zamazywało go; zeszyt powinien być ułożony ukośnie do krawędzi biurka, jego lewy róg musi być skierowany lekko w górę, a prawy w dół.
LOGOPEDA
mgr Edyta Górska

Logopeda to terapeuta zajmujący się pomocą dla dzieci, młodzieży, a nawet dorosłych, z takimi zaburzeniami wymowy, jak np. seplenienie,
rotacyzm, jąkanie. Zajmuje się również terapią dzieci z niedosłuchem, rozszczepem i upośledzeniami.

ZADANIA LOGOPEDY:
  • diagnozowanie logopedyczne, w tym prowadzenie badań przesiewowych w celu ustalenia stanu mowy uczniów;
  • prowadzenie zajęć logopedycznych oraz porad i konsultacji dla uczniów i rodziców w zakresie stymulacji rozwoju mowy uczniów i eliminowania
    jej zaburzeń;

  • podejmowanie działań profilaktycznych zapobiegających powstawaniu zaburzeń komunikacji językowej we współpracy z rodzicami uczniów;
  • wspieranie nauczycieli, wychowawców i innych specjalistów w udzielaniu pomocy psychologiczno-pedagogicznej.

Kiedy należy przyjść do logopedy?
  • dziecko w czasie mówienia wysuwa język między zęby;
  • mówi przez nos, ma otwarte usta (gdy nie ma kataru);
  • budowa narządów artykulacyjnych odbiega od normy (wady zgryzu, krótkie wędzidełko, rozszczep warg);
  • zniekształca brzmienie głosek (np. seplenienie międzyzębowe, seplenienie boczne, "r" gardłowe);
  • Dziecko porozumiewa się za pomocą gestów, prostych sylab, nie rozumie co do niego mówisz (brak rozumienia mowy jest niepokojący
    - sprawdź, czy dziecko dobrze słyszy).


Do najczęściej spotykanych zaburzeń mowy zalicza się:
  • seplenienie międzyzębowe - w czasie wymawiania głosek takich, jak np. s, z, c, dz, język jest wsuwany między zęby;
  • seplenienie proste - to najczęściej zamiana głosek sz, ż, cz, dż na s, z, c, dz, np. zamiast szkoła - skoła;
  • rotacyzm - brak głoski "r" lub nieprawidłowa jej wymowa;
  • bezdźwięczność - głoski dźwięczne ulegają ubezdźwięcznieniu np. woda - fota;
  • mowa cicha, niewyraźna lub gwarowa, np. kiedy - kedy.

Korekcja wad wymowy polega na:
  • usprawnianiu narządów artykulacyjnych (języka, warg);
  • ćwiczeniach oddechowych; kształtowaniu słuchu fonematycznego (wysłuchanie i różnicowanie dźwięków mowy);
  • wywoływaniu, korygowaniu i utrwalaniu prawidłowej wymowy głosek w izolacji, sylabie, wyrazie i zdaniu.

Wskazówki terapeutyczne dla rodziców:
  • Zawsze mówimy do dziecka w sposób naturalny, wyjaśniamy, co robimy;
  • Nie używamy zdrobnień, nazywamy przedmioty - tak jak się nazywają, nie nazywamy przedmiotów określeniami stosowanymi przez dzieci;
  • Mówimy wyraźnie i głośno, trudniejsze wyrazy powtarzamy, akceptujemy błędy dziecka, gdyż są one częścią procesu uczenia;
  • Słuchamy i odpowiadamy;
  • Korygujemy błędną wymowę dziecka, jeżeli wiemy, że może ono powiedzieć dane słowo poprawnie;
  • Pracujemy z dzieckiem w domu systematycznie (dwa razy dziennie po 15 minut), sukces dziecka zależy od naszej sumiennej pracy;
  • Pamiętamy o codziennych ćwiczeniach pozwalających usprawnić narządy mowy (język, wargi, policzki, podniebienie);
  • Wykonujemy z dzieckiem zalecone ćwiczenia, podczas ćwiczeń jesteśmy życzliwi i serdeczni w stosunku do dziecka;
  • Pozostajemy w kontakcie z logopedą;
  • Pamiętaj, że większość zaburzeń mowy da się wyeliminować, jeśli terapia zacznie się w wieku przedszkolnym.
    Terapia logopedyczna nie może opierać się jedynie na spotkaniach z logopedą, lecz musi być kontynuowana systematycznie w domu.


PAMIĘTAJ! NIE JESTEŚ SAM ZE SWOIM PROBLEMEM.
LOGOPEDA ZAPRASZA - POSTARA SIĘ POMÓC.
TERAPEUTA
mgr Danuta Zgolińska

ZADANIA TERAPEUTY:
  • prowadzenie badań i działań diagnostycznych uczniów z zaburzeniami oraz odchyleniami rozwojowymi lub trudnościami w uczeniu się;
  • prowadzenie zajęć korekcyjno-kompensacyjnych oraz innych zajęć o charakterze terapeutycznym;
  • podejmowanie działań profilaktycznych zapobiegających niepowodzeniom edukacyjnym uczniów, we współpracy z rodzicami;
  • wspieranie nauczycieli, wychowawców i innych specjalistów w udzielaniu pomocy psychologiczno-pedagogicznej.

Zajęcia korekcyjno-kompensacyjne są jedną z form pomocy udzielanej uczniom. Przeznaczone są dla wszystkich dzieci, u których opóźnienia i zaburzenia, zwłaszcza: percepcji wzrokowej, słuchowej, opóźnienia rozwoju ruchowego, sfery emocjonalnej, utrudniają opanowanie określonych umiejętności.
Terapeuta korzysta z nieco odmiennych metod, jakie stosuje się na lekcjach. Dostosowuje zadania do możliwości dzieci, dobiera metody, techniki i umożliwia wszystkim uczniom odnoszenie nawet drobnych sukcesów.

Cele zajęć korekcyjno-kompensacyjnych:
  • Stymulowanie ogólnego rozwoju.
  • Wyrównywanie dysharmonii rozwojowych, korygowanie zaburzonych funkcji.
  • Ułatwienie umiejętności czytania i pisania poprzez: ćwiczenia koncentracji uwagi, rozwijanie spostrzegawczości, usprawnianie koordynacji wzrokowo-ruchowo-słuchowej i sprawności manualnej, rozwijanie percepcji słuchowej.
  • Ułatwienie dzieciom opanowania tych wiadomości i umiejętności, które są przewidziane programem nauczania.
  • Wyrabianie tych cech osobowości, które warunkują samodzielne funkcjonowanie w szkole, rozbudzanie zainteresowań i wyrabianie właściwej motywacji do nauki.

Organizacja zajęć:
  • Terapeuta naboru uczniów na zajęcia dokonuje we współpracy z pedagogiem szkolnym, wychowawcami, pod kierunkiem dyrektora szkoły. Pomoc ta udzielana jest także na wniosek ucznia, nauczyciela, pedagoga, psychologa lub rodziców.
  • Zajęcia odbywają się według tygodniowego planu zajęć w gabinecie o estetycznym wyglądzie, wyposażonym w niezbędne pomoce naukowe, w tym komputer ze specjalistycznym oprogramowaniem.

Korzyści i autoocena skuteczności zajęć:
  • Zajęcia korekcyjno-kompensacyjne to pomoc niesiona uczniom, która może ułatwić prawidłowe funkcjonowanie w szkole.
  • Pozwalają one we właściwy sposób przezwyciężać trudności w początkowej nauce liter, poprawić technikę czytania, zrozumieć czytany tekst, doskonalą wpisaniu, wpisaniu z pamięci i ze słuchu.
  • Pomagają w nauce matematyki, gramatyki i ortografii.
  • Wpływają na lepsze zapamiętywanie, widzenie oraz słuchanie.
  • Rozwijają logiczne myślenie.
  • Wspierają proces uczenia dzięki ćwiczeniom z "gimnastyki mózgu".
  • Zwiększają efekty przez stosowanie relaksacji.
  • Przygotowują do dalszego uczenia.
Strona monitorowana przez Google.
© Zespół Szkolno-Przedszkolny w Dobrej. Wszelkie materiały zastrzeżone.
Witryna korzysta z plików cookies. Możesz wyłączyć ten mechanizm w ustawieniach przeglądarki.
Wróć do spisu treści | Wróć do menu głównego